Alek Korab "Chory (k)raj. Jak naprawdę żyje się w Ameryce"

 

Ameryka obiecuje nieograniczone możliwości, ale za wszystko wystawia rachunek.

Alek Korab mieszka w Stanach od dwunastu lat. Ma tam rodzinę, przyjaciół, firmę… i ataki paniki. Kocha ten kraj, ale widzi jego upadający mit. Zagląda więc tam, gdzie nie sięgają hollywoodzkie kamery ani turystyczne zachwyty, i pokazuje prawdziwą Amerykę, która jednocześnie fascynuje, szokuje, uzależnia i przeraża.

Ostatnio narzekałam na książki, więc dzisiaj przychodzę z czymś, co zrobiło na mnie duże wrażenie. Właściwie czuję się tak, jakby przejechał po mnie walec. Tak ze dwa razy.

Nigdy nie wyobrażałam sobie tego, że mogłabym mieszkać w Ameryce. Owszem, wzdychałam do pięknie udekorowanych domów na święta czy Halloween, ale nie chciałabym się tam przenieść na stałe. Nie kupowałam wizji American dream. To było zbyt piękne, żeby mogło być prawdziwe.

Alek Korab mieszka w Ameryce od kilkunastu lat i pokazuje, jak wygląda tam życie. Nie lukruje niczego. Opowiada o wycieńczonych pracownikach, którzy pracują na kilka etatów, a i tak nie mają pieniędzy na swoje lokum, o ludziach bez ubezpieczenia (albo z ubezpieczeniem, które nie wszystko pokrywa), dla których jedna wizyta w szpitalu może wiązać się z ogromnymi długami, o żywieniu oraz o kwestiach związanych z bezpieczeństwem.

Najbardziej poruszył mnie rozdział dotyczący broni. Nie wyobrażam sobie nawet tego, że moje dziecko ćwiczy w szkole ukrywanie się w razie strzelaniny i jest to dla niego część rzeczywistości. Zwariowałabym, myśląc o tym, że ktoś może tak po prostu wejść na teren szkoły i otworzyć ogień, pozbawiając życia niewinnych ludzi. 

Trudno czytało się także rozdział poświęcony opiece zdrowotnej. W głowie nie mieści się to, co muszą przeżywać ludzie po operacjach czy matki, które niedawno urodziły dzieci i muszą wracać do pracy jeszcze w połogu. To brzmi jak jakaś niepokojąca wizja autora powieści science fiction. Niestety, tak wygląda życie wielu Amerykanów. I póki co nic nie wskazuje na to, że cokolwiek może się w tej kwestii zmienić.

To nie była książka, którą przeczytałam jednym tchem, musiałam sobie robić przerwy w lekturze, bo czułam się ogromnie przytłoczona tym, o czym czytam. Co prawda całość jest napisana bardzo prostym językiem, ale kaliber tej publikacji jest ogromny: uzależnienia, klęski żywiołowe, problemy z utrzymaniem się, swobodny dostęp do broni, ograniczone możliwości skorzystania z opieki zdrowotnej. Ta książka pokazuje skrzętnie ukrywany przed osobami zza granicy wizerunek Ameryki.

Alek Korab pokazuje ogromne nierówności społeczne. Wspomniana przeze mnie wizja amerykańskiego snu może być położona przez jedno wezwanie karetki. Ameryka to kraj dużych możliwości, a jednocześnie kraina absurdu. Kiedy tak patrzę na to, co pokazał mi autor, nie dziwię się, że tak wiele osób zmaga się tam z uzależnieniami. I to jest przerażające...

Zobacz więcej >

Udostępnij ten post