Oto co mogę powiedzieć o poczuciu straty: Z czasem wcale się nie zmniejsza. Po prostu człowiek w pewien sposób się do niego przyzwyczaja. Nigdy nie przestaniemy tęsknić za tymi,którzy odeszli. Jak na coś,czego już nie ma,uczucie to waży naprawdę sporo.
Libby to dziewczyna, która była nazwana „najgrubszą nastolatką w Ameryce”. Po śmierci mamy Libby zajadała smutki zamknięta w domu. Był tam z nią załamany ojciec, który zbyt późno zorientował się, co dzieje się z jego córką. Teraz dziewczyna wraca do szkoły i musi stawić czoła znajomym, którzy postrzegają ją przez pryzmat jej wagi. Jack to popularny i lubiany uczeń, który stara się nikomu nie rzucać w oczy. Nikt nie zna wielkiego sekretu Jacka: chłopak nie rozpoznaje twarzy, nawet rodzeni bracia i rodzice wyglądają dla niego jak obcy ludzie. Jack potrafi zaprojektować i zbudować niemal wszystko, ale nie jest w stanie zrozumieć, jak działają trybiki jego własnego mózgu. W końcu drogi Libby i Jacka przecinają się podczas okrutnej zabawy. Co z niej wyniknie?
przez
Blokotka