Douglas Thompson "Mroczne serce Hollywood"

Na tę książkę polowałam dość długo. Od kiedy usłyszałam o niej około pół roku temu, próbowałam ją zdobyć. Byłam ciekawa, jaka treść kryje się w tej książce o Fabryce Snów.

Czy Hollywood, w którym prawie nigdy nie gasną światła reflektorów, może okazać się mroczne? Okazuje się, że tak. Nie macie pojęcia jak bardzo. Cieszę się, że nie będę miała okazji, żeby tam zamieszkać.

Mroczne serce Hollywood jest podzielone na 4 księgi, które zabierają czytelników w podróż w czasie. Możemy przekonać się, jak Hollywood wyglądało przed wojną. Nasza podróż kończy się w 2012 roku. Nie będę streszczać dokładnie tego, o czym jest ta książka. Powiem tylko tyle, że takiej ilości narkotyków, alkoholu i trupów nie spotkałam już dawno w żadnej publikacji.

Ze wszystkich przedstawionych tam historii najbardziej wstrząsnęła mnie opowieść o Marylin Monroe. Nie było mnie na świecie, gdy zmarła, ale zawsze interesowała mnie jej postać, więc wszędzie szukałam informacji dotyczących tej aktorki. To, co przeczytałam w Mrocznym sercu Hollywood uzupełniło moją wiedzę na temat jej tajemniczej śmierci. Do tej pory nie mogę otrząsnąć się z szoku. Jesteście ciekawi, co stało się za zamkniętymi drzwiami w pokoju, w którym zgasła gwiazda Marylin Monroe? Ja tego Wam nie powiem. Mogę tylko zachęcić Was do lektury Mrocznego serca Hollywood. Nie zawiedziecie się.

Książka autorstwa Douglasa Thompsona na pewno wielu z Was zaszokuje. Nie znajdziecie tu jednak informacji na temat współczesnych gwiazd Fabryki Snów. Jak już wspomniałam, to podróż w czasie. Niezapomniana, ale kontrowersyjna. Ta wyprawa wciśnie Was w fotel i sprawi, że idealny dotąd obraz niektórych gwiazd legnie w gruzach.

Niezwykle cennym źródłem informacji były spisane na kartach książki fragmenty nagrań i rozmów. Lubię takie wstawki w książkach. Żadna narracja nie jest w stanie ich zastąpić. Podziwiam ogrom pracy, jaki autor włożył w powstanie Mrocznego serca Hollywood. Co prawda wiele tu dat, ale całość jest opisana bardzo przystępnym językiem. Czytelnik daje się wciągnąć autorowi w tę opowieść i nawet na chwilę nie potrafi odłożyć jej na półkę.

Lubię sięgać po takie pozycje, które burzą mój światopogląd. Cieszę się, że w końcu dotarłam do Mrocznego serca Hollywood. To mocna pozycja, ale zachęcam do zapoznania się z nią, choć uważam, że niepełnoletni czytelnicy powinni wstrzymać się z lekturą do dnia osiemnastych urodzin. Takie w każdym razie jest moje zdanie.

Douglas Thompson

Mroczne serce Hollywood

Black Publishing

Warszawa 2014

Zobacz więcej >

John Thavis "Dziennik watykański. Władza, ludzie, polityka"

Chyba każdy z nas pamięta ten dzień, gdy papież Benedykt XVI ogłosił całemu światu decyzję o tym, że rezygnuje z pełnienia swojej funkcji. Oświadczył, że choroba i brak sił uniemożliwiają mu dalsze przewodniczenie Kościołowi Katolickiemu. Był pierwszym od czasów Grzegorza XII papieżem, który opuścił to stanowisko. Jego poprzednicy piastowali je do końca swojego życia. Jednak okazuje się, że prawda o decyzji Benedykta XVI była nieco inna, ale po kolei.

John Thavis przez 30 lat znajdował się w pobliżu papieży. Pracował jako dziennikarz i wielokrotnie brał udział w zagranicznych pielgrzymkach głów Kościoła. Przeprowadzał z nimi wywiady. Bacznie obserwował wszystko to, co wokół nich się działo. Swoimi spostrzeżeniami dzieli się z nami w tej książce.

Papieży zapamiętuje się przez to, co zrobili w trakcie swojego pontyfikatu. Ważne jest to, jak się zaczął i zakończył. Jan Paweł II - nasz papież - zapoczątkował tradycję Światowych Dni Młodzieży. Jego następca doprowadził do beatyfikacji swojego poprzednika i dążył do poprawy kondycji Kościoła katolickiego, który od dawna pogrążony jest w szponach kryzysu. To zadanie okazało się trudniejsze do wykonania, niż można było się tego spodziewać. Nie chodzi tu tylko o nie chcących chodzić do kościoła wiernych, ale o księży. John Thavis opisuje to, co dzieje się za watykańskimi murami. Wspomina o tym, że są duchowni posiadający kochanki i dzieci. Niestety, nie brakuje też takich, którzy molestują nieletnich. Trudno było mi uwierzyć w to, co czytam. Gdyby ktoś napisał scenariusz oparty na faktach z Watykanu, powstałby z tego niezły kasowy hit.

Zastanawialiście się kiedyś jak wygląda spotkanie z papieżem? Wszystko jest zaplanowane co do minuty. Tego zresztą można się spodziewać. Grafik głowy Kościoła katolickiego jest dość napięty. Nad tym wszystkim czuwa cały sztab ludzi, którzy potrafią wyrzucić kogoś ze spotkania tylko dlatego, że ma garnitur w nieodpowiednim kolorze. Czytając o tej całej otoczce, doszłam do wniosku, że chyba zjadłyby mnie nerwy, gdybym mogła spotkać osobiście papieża. Przez cały czas zastanawiałabym się, czy mój strój nie jest zbyt swobodny, nie ubrałabym żadnego nakrycia głowy, bo pewnie nie miałabym w szafie nic stosownego i chyba zostawiłabym męża w kraju, żeby nikt nie zarzucił mi, że zachowuję się jak zakochana nastolatka.

Seks, korupcja, przekręty na masową skalę - to nie tylko wymysł twórców powieści sensacyjnych. Takie rzeczy dzieją się za murami Watykanu. My tego nie widzimy. PRowcy oraz duchowni nie mogliby pozwolić na to, byśmy dowiedzieli się, że ta enklawa nie jest taka święta, jak być powinna.

Lektura tej książki może wywołać u niejednego czytelnika oburzenie. Nie chodzi mi tylko o kontrowersje, o których już wspomniałam. John Thavis wspomina także o procesie beatyfikacyjnym papieża Piusa XII, wstrzymanym przez Benedykta XVI. Mówi, że spotkał się z zakonnicą, która starała się zrobić wszystko, by wyniesiono go na ołtarze. Nie chciała dopuścić do siebie myśli, że ten człowiek mógł ignorować podczas wojny problem Holocaustu. Do beatyfikacji Piusa XII nie doszło. Nadano mu za to tytuł Czcigodnego Sługi Bożego Kościoła katolickiego.

Dziennik watykański jest kontrowersyjną lekturą, obnażającą wszystkie niedoskonałości Watykanu. Czyta się ją jednym tchem, jak dobrą powieść sensacyjną. Zdaję sobie sprawę z tego, że nie każdy będzie chciał się z nią zapoznać. Decyzję o tym, czy po nią sięgniecie, podejmijcie sami. 

John Thavis

Dziennik watykański. Władza, ludzie, polityka

Wydawnictwo Znak

Kraków 2015

Za udostępnienie egzemplarza recenzenckiego dziękuję portalowi 

oraz wydawnictwu

Zobacz więcej >